با خشابی از پاکت سیگار ،

                                                تیرباران میکنم..........

حوصله ام سر رفته است ، نشسته ام جلوی Laptop  و بی هدف وب سایتها را نگاه میکنم...خوب است کمی پوکر بازی کنم......دو نفر ترک و دو نفر عرب نیز سر میز هستند ، همۀ دستها را میبازم ....تمام کارتهای ترکها با دو آس شروع میشود وعربها هم دست کمی ندارند ، فقط من هستم که بهترین کارتهایم  8 و 9 است....بازی را ول میکنم و به سراغ عکسهای قدیمی اسکن شده میروم ، سال 1986 ، پسرکِ درون عکس 10 ساله است و در باغی در همدان با عمو و عمه زاده هایش عکس گرفته است ، کتابی در دست پسرک است ، زوم میکنم ، میتوانم نام کتاب را بخوانم : دنیا در سال 2000 ، کتاب احتمالا در دهۀ 70 میلادی نوشته شده است ، از شمایل جلدش اینگونه بر می آید...

پسرک کتاب را باز کرده ومیگوید : در سال 2000 من 25 ساله هستم و این ماشینهایی که پرواز میکنند و رباتهای خدمتکارمنزل را میبینم...دختر عمه اش میگوید : تازه در سال 2000 دوای همۀ مریضی ها وجود دارد ، مریض هم نخواهیم شد....

چند عکس دیگر میبینم و دوباره به سراغ اینترنت میروم . خبر اول صفحۀ CNN میگوید که   وَبا   دهها هزار نفر را در آفریقا کشته است...

 YouTube را باز میکنم ...

 30 سال پیش است ، شب سال نوی میلادی در کاخ نیاوران ، تهران ، یادم میافتد که چند ساعت دیگر، تحویل سال 2009 نوی میلادی است ، رییس جمهور وقت آمریکا در حالی که گیلاس شامپاین را در دست دارد ، روی به مرد شیک پوش ومتفرعن میگوید:

Because of Shah's great leadership Iran is the island of stability in stormy sea of the region.

ویدئوی بعدی را میبینم ، دو سال بعد است ، مرد مغرور در بستر مرگ است و ناباوری در چشمان بی نورش موج میزند.... 

دوباره به سراغ عکس ها میروم ، اینبار جدیدترها ، دو دوستِ خوب نشسته اند در اتاقی و عرق میخورند ، به دوربین لبخند میزنند در حالی که استکان ها را بالا نگاه داشته اند ...

الان 2006 است من چند ماه دیگر میروم تو هم 6 ماه بعدش می آیی ، بعدش با هم کنسرت گذار میشویم !!!...هر دو به این رویاهای طنز گونه میخندند ...

زنگ تلفن باعث میشود از جلوی کامپیوتر برخیزم ، دوست جدید روس تبارمان است که میگوید برای سال نوی 2009 برنامه ای بگذاریم و قیمتهایی که برای مراسم در جاهای مختلف پرسیده است را میگوید ، میخواهم بگویم خیلی گران است و متاسفم ، نمیتوانیم همراهی کنیم که صدای کامپیوتر بلند میشود ، صفحۀ دیگری Buffer شده است که خرمشهر را 1 سال قبل انقلاب و 1 سال بعد از حمله عراق بصورت شهر مردگان ، نشان میدهد ، در Laptop را میبندم...

What the heck , count us in….